Och.

Może pomarzymy... na przykład o życiu, jakie nadejdzie kiedyś, za dwieście labo trzysta lat. Cóż! Wtedy ludzie będą latali balonami, zmieni się krój marynarek, może odnajdą szósty zmysł i nawet go rozwiną, ale życie będzie wciąż takie samo: trudne, pełne tajemnic, szczęśliwe. I za tysiąc lat człowiek też będzie wzdychał: „Ach, jak ciężko żyć!”.

Ale jakże pięknie przy tym.