Ty i ja - teatry to są dwa

Ja, duszę na ramieniu ciągle mam
Cała zbudowana jestem z ran
Lecz gdy śmieję się to w krąg sie śmieje świat
Cały świat.

Kroczek, po kroczku.
Choć mętlik w głowie potworny.






Serce, głowo - opanujcie się trochę i dajcie się żyć.

Sama chciała

W ten dzień życzę sobie zapewne wielu rzeczy. Ale najbardziej chyba tej jednej, aby nauczyć się mówić prawdę, prawdę w 100 procentach, płynącą z głębi duszy i przeszywającą każdy organ działa. Nauczyć się mówić prawdę, która zachwyca. Reszta się jakoś ułoży.




Daję temu dniu absolutnie ostatnią szansę.