Przyjmuję ten zawód. Ze wszystkimi wzlotami i upadkami. Z próbami po 12 godzin (choć to chyba najpiękniejsze). Z wyczerpaniem emocjonalnym i fizycznym. Ze wszystkimi trudnościami i łatwościami.
Po raz kolejny tak mocno czuję, że przyjmuję ten zawód. Tym razem rozumiem już dużo bardziej sens tych słów.
A ostatnio wszystko takie pierwsze.
Pierwsze, pierwsze, pierwsze...
Z wielu, mam nadzieję.
A ostatnio wszystko takie pierwsze.
Pierwsze, pierwsze, pierwsze...
Z wielu, mam nadzieję.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz